زندگی من

" خوبی؟ " از آن سوالهای مبهم است .از آن سوالهایی که پشتش یک دنیا تعبیر و معنی دارد .یعنی از آن سوالهایی ست که خیلی مهم است چه کسی از تو میپرسد .مثلا زیور خانم ، زن حسن آقای بقال ،وقتی از آدم میپرسد خوبی؟ برایش مهم نیست تو خوبی یا نه ؟...فقط میخواهد چند لحظه تو را معطل کند که حسابی وراندازت کندتا فردا که با صغری خانم مشغول چانه زنی ست ، حرفی داشته باشد برای گفتن که :دختر فلانی را دیدم امروز ، ماشااله چه بزرگ شده . شوهر نکرده ؟یا مثلا همکلاسی ات وقتی میپرسد خوبی؟کاری به خوب بودن یا نبودنت ندارد .فقط میخواهد قبل از آنکه توی رویت دربیاید که فلان جزوه را بده ، حرفی زده باشد .آدمهایی هم هستند که سال به دوازده ماه خبری از آنها نمیشود .اما یک شب بی هوا می بینی پیام دادند :سلام . خوبی؟اینطور وقتها بهتر است فقط بگویی ممنون !چون اینها هم ، اصل حالتان برایشان مهم نیست .پیام بعدی شان حاکی از " یه زحمتی برات داشتم " است !یک عده از دوستان هم هستند که ارتباطتان حتی ممکن است روزانه باشد"خوبی؟" را بارها بشنوید اما اینها هم چندان فرقی برایشان ندارد که تو خوبی یا نه...در واقع دور و برشان تنها گوش شنوا تو هستی ...اما کافیست خوب نباشی ، تلفن را برداری و شماره اش را بگیریو او تا ساعتها و یا حتی روزها بعد دیدن miss call تو زنگ نزند بگوید "خرت به چند ؟ کاری داشتی ؟"تا باز خودش نیاز به گوش شنوا پیدا کنداما میان اینهمه "خوبی؟" که هر روز از کلی آدم میشنوید بعضی ها رنگ دیگری دارد...همانهایی که اگر در جوابشان بگویی " ممنون "برمی دارند میگوید : " ممنون که جواب " خوبی ؟ " نیست....همان هایی که وقتی شروع به حرف زدن میکنند بین "سلام خوبی؟"با جمله بعدیشان کلی فاصله م زندگی من...